Piaskiem w raka - historia pewnego spaceru

#Piaskiemwraka - miało być ciężko po wczorajszym przemarszu, ale nie było. Organizm to jednak jakieś takie cudowne ustrojstwo, że się nad wyraz dobrze regeneruje. Potrzebuje tylko dobrego paliwa, a to liofilizaty akurat dają.  Co prawda nie zerwałem się skoro świt i wyszedłem nieco późno, ale też na popołudnie byłem umówiony z Anią Rawską z Radia Koszalin, która ma przygotować materiał o przemarszu. Umawiamy się w Mielnie. Do tego ma dojechać też Pułkownik z babcią Kasią i ku pokrzepieniu serc dać coś na rozgrzewkę jak się później okazało.  Namierzyły mnie też kamery, bo jak się okazuje w XXI nie ma anonimowości i nie ma szans na oszukiwanie. Z Mielna wychodzę również nieco późno, a do przejścia jeszcze wiele kilometrów. Cel to Dąbki. Kilka kilometrów przed odpuszczam i rozbijam namiot. Załącznik od Pułkownika kusi, a jutro mam relatywnie krótki odcinek do Jarosławca, więc jest gdzie nadrobić.  Śnieg dopisuje, więc nie musiałem nieść obciążającego zapasu w...

Czas na podsumowanie dnia czwartego - romantycznego :) Nie zdradzę chyba tajemnicy jak napiszę, że przed całą wyprawą ułożyłyśmy Rafałowi (my, czyli koleżanki z Fundacji) plan wieczornych aktywności... Jednogłośnie stwierdziłyśmy, że wieczorami po całym dniu marszu pozostaje Rafałowi jedynie patrzeć w gwiazdy, słuchać szumu fal i tęsknić... no i dziewczyny doczekałyśmy się :) Rafał rozbił dziś namiot kilka kilometrów przed Dąbkami, na szerokiej plaży i racząc się otrzymanym dziś prezentem kontemplował... takiemu to dobrze :) To był poza tym bardzo medialny dzień obfitujący w kontakty. Na początek policja i straż graniczna, gdyż nam się Rafał raniutko zgubił i potrzebowaliśmy wsparcia żeby go odnaleźć. Później wywiad dla Pani z Radia Koszalin, moralne (i nie tylko) wsparcie pułkownika i babci Kasi na chłodne wieczory i jeszcze super informacja o zgodzie na przejście przez Centralny Poligon Sił Powietrznych Ustka-Wicko. Zaczeliśmy też śledzić Rafała przez kamery pr...